شعر ، عکشنوشته ، دلنوشته

در راه رسیـدن بہ تــو گیرمـ ڪہ بمیرمـ اصلاً بہ تــو اُفتـ.اد مسیـرمـ ڪہ بمیرمـ یڪ قطــرهی آبـمـ ڪہدر اندیشہیدریا اُفتــادمـ و بایـد بپذیــرمـ ڪہ بمیـــرمـ یاچشـمـ بپـوشازمن و ازخویشبرانـمـ یا تَنـگ در آغـوش بگیــرمـ ڪہ بمیــرمـ اینڪوزهترڪخورد!چہجاینگرانےاست من ساختہ از خاڪ ڪویرمـ ڪہ بمیرمـ خـامـوش مڪــن آتـش افروختــہامـ را بگذار بمیــرمـ ڪہ بمیــرمـ ڪہ بمیــرمـ...

ادامه مطلب