دلمـ گرمـ تـــــو بود ...

بہ یڪ پلڪ تو مےبخشمـ تمـامـ روز و شبها را ڪہ تسڪینمےدهدچشمت غمـ جانسوز تبها را بخوان! با لهجہاَت حسےعجیب ومشترڪ دارمـ فضــا را یڪ نفس پُر ڪن بہ همـ نگذار لبها را بہ دست آور "دل" منرا چہ ڪارت با دلِ مردمـ! تــو واجب را بہ جــا آور،رها ڪن مستحبها را دلیـلِ دلخوشےهایمـ! چہ بُغرنج است دنیـایمـ! چرا بایــد چنین باشــد؟ نمیفهمــــمـ سببها را بیـــــا اینبار شعـــــرمـ را بہ آداب تو مےگویمـ ڪہ دارمـ یاد مےگیـــــرمـ زبـــــان با ادبها را